முன்னொரு காலத்தில் முத்தூரில் பொன்னன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார்.

அது ஒரு அழகிய காடு.

பன்னிரண்டாவது மாடியில் இருந்த அந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பின் பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்தாள் மீரா.

இதோ இருவாச்சி வந்துவிட்டான். இவனுடைய தாத்தா தான், நான் இங்கு முளைக்கக் காரணம்.

காலையில் விரைவிலேயே விழித்துக்கொண்ட அக்காள் ஆயிஷா தேன்மொழி, தம்பி அகமது தமிழினியன் இருவருடைய கண்களும் சன்னல் அருகில் இருக்கும் மேசையின் பக்கம் திரும்பின.

சாப்ளின், பக்கத்துவீட்டுத் தாத்தா இறந்துட்டாராம். காலையில நெஞ்சுவலின்னு ஆஸ்பத்திரி கூட்டிகிட்டு போனாங்க

இரவு எப்பொழுது வரும் என்று ஆனந்தன் காத்திருந்தான்

காலை நேரம் வந்ததுமே அரண்மனை வாசல் சங்கு முழக்கம் ஒலித்தது.

ஆழி இந்த வருடம் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கிறாள்.

கண்ணா வாட்டர் பாட்டில் எங்க டா?!" என ஆச்சர்யமாக கேட்டார் அம்மா

புறா அழகுதான். அது பறப்பது இன்னும் அழகுதான். ஆனால், ஒரு காலத்திலே புறாக்களால் பறக்க முடியாமல் இருந்தது தெரியுமா?

ரெண்டு நாளா எல்லாரும் அழுது கிட்டே இருந்தாங்க... அம்மா பின்னாடியே நடந்து நடந்து போனாங்க..

ஊருக்கு மேற்கே மேய்ச்சல்பூமி பசேலென விரிந்து கிடந்தது. ஒரு பாட்டம் பெய்த மழையில் மண் நனைந்து நெகிழ்வாய் குழைந்திருந்தது.

வீட்டுப்பாடம் எழுதி முடித்த மகிழ்ச்சியில் முற்றத்திற்கு வந்து நின்று பார்த்தாள் சுபா.

அன்று வயல் அறுவடை வேகமாக நடந்தது.நெல்மணிகள் களத்து மேட்டில் குவிந்தன.

” ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. காது கேட்கிறதா? “ என்று ஒரு சத்தம் கேட்ட து. வானத்திலிருந்து ஸ்மைலி நிலா எட்டிப் பார்த்தது

யேய்…. யேய்… என்றுதான் அவளை அழைப்பார்கள். யேய் இங்க வா. யேய் அங்க போ. யேய்.. இதை எடுத்துச் செல். யேய்..

காலையிலேயே கதைப்புத்தகத்தோடு மொட்டை மாடிக்குச் சென்றான் கதிர். பகலிலும் வீட்டு மாடி குளிர்ச்சியாக இருந்தது.

அது ஒரு அடர்ந்த காடு. பெருங்கொண்ட மரங்களும் செடிகொடிகளும் செழிப்பாக வளர்ந்து பசுமையாக இருந்தது.

மகிழ்ச்சியூர் என்ற கிராமத்தில் பத்து நாள் திருவிழா தொடங்கியிருந்தது. திருவிழாவிற்காக விதவிதமான இராட்டினங்கள் அந்த ஊருக்கு வந்திருந்தது.