புறா அழகுதான். அது பறப்பது இன்னும் அழகுதான். ஆனால், ஒரு காலத்திலே புறாக்களால் பறக்க முடியாமல் இருந்தது தெரியுமா?

ரெண்டு நாளா எல்லாரும் அழுது கிட்டே இருந்தாங்க... அம்மா பின்னாடியே நடந்து நடந்து போனாங்க..

ஊருக்கு மேற்கே மேய்ச்சல்பூமி பசேலென விரிந்து கிடந்தது. ஒரு பாட்டம் பெய்த மழையில் மண் நனைந்து நெகிழ்வாய் குழைந்திருந்தது.

வீட்டுப்பாடம் எழுதி முடித்த மகிழ்ச்சியில் முற்றத்திற்கு வந்து நின்று பார்த்தாள் சுபா.

அன்று வயல் அறுவடை வேகமாக நடந்தது.நெல்மணிகள் களத்து மேட்டில் குவிந்தன.

” ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.. காது கேட்கிறதா? “ என்று ஒரு சத்தம் கேட்ட து. வானத்திலிருந்து ஸ்மைலி நிலா எட்டிப் பார்த்தது

யேய்…. யேய்… என்றுதான் அவளை அழைப்பார்கள். யேய் இங்க வா. யேய் அங்க போ. யேய்.. இதை எடுத்துச் செல். யேய்..

காலையிலேயே கதைப்புத்தகத்தோடு மொட்டை மாடிக்குச் சென்றான் கதிர். பகலிலும் வீட்டு மாடி குளிர்ச்சியாக இருந்தது.

அது ஒரு அடர்ந்த காடு. பெருங்கொண்ட மரங்களும் செடிகொடிகளும் செழிப்பாக வளர்ந்து பசுமையாக இருந்தது.

மகிழ்ச்சியூர் என்ற கிராமத்தில் பத்து நாள் திருவிழா தொடங்கியிருந்தது. திருவிழாவிற்காக விதவிதமான இராட்டினங்கள் அந்த ஊருக்கு வந்திருந்தது.

மின்னி அணில், பின்னி யானையைப் பார்த்தால் எப்போதும் வியக்கும்.

அன்னைத் தமிழே - என் ஆவி கலந்தவளே

அது ஒரு வளைந்து வளைந்து செல்லும் மலைப்பாதை. அங்கு மாலி என்ற குரங்கும் காளி என்ற குரங்கும் வாழ்ந்துவந்தன.

விசில் சப்தம் கேட்டாலே அது ரெங்கசாமி வாத்தியாராகத்தான் இருக்கும்.

மோகன் குளிரூட்டப்பட்ட கவச உடை அணிந்திருந்தான். தலையில் விண்வெளிவீரர்களைப் போல தலைக்கவசம்.

ஒரு நாள் கார்த்திக் தனது நண்பர்களுடன் பொட்டல் காட்டிற்கு போனான். அங்கு எல்லோரும் சேர்ந்து கிரிக்கெட் விளையாட தங்களை தயார் படுத்தி கொண்டிருந்தனர். எப்பவும் போல் கார்த்திக் கேப்டனாக இருந்தான்.

மாயஜாலங்கள் இயல்பாக இருந்த ஒரு காலத்தில் தாமஸ் என்ற ஒரு சிறுவன் வாழ்ந்து வந்தான்.

அதிசயங்கள் தற்காலத்தில் நடைபெறுவதில்லை என்று பெர்னாட் ஷா சொன்னதாகப் படித்திருந் தான் பழனி என்னும் பழனியப்பன்.

அப்பொழுதுதான் ஒரு பாட்டம் மழை பெய்து வெறித்திருந்தது. உச்சி மதிய நேரத்தில் ஈரக்காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது.

பள்ளிக்குப் பக்கத்தில் இருந்த பெரிய மாமரம் பல உயிர்களின் இல்லமாக இருந்தது.