வகுப்பிற்குப் புதிதாக வந்தவனை ஆசிரியர் மாடசாமி அறிமுகப்படுத்தினார்.

மேட்சென் (தற்போதைய சென்னை பெயர் மாற்றப்பட்டு)

தகைமதிக்கு இன்று யாரோடும் பேசப் பிடிக்கவில்லை.

தெருவில் அங்கும் இங்கும் சுற்றித்திரிந்தது வெறும் நாய்.

முன்னொரு காலத்தில் முத்தூரில் பொன்னன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தார்.

அது ஒரு அழகிய காடு.

பன்னிரண்டாவது மாடியில் இருந்த அந்த அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பின் பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்தாள் மீரா.

இதோ இருவாச்சி வந்துவிட்டான். இவனுடைய தாத்தா தான், நான் இங்கு முளைக்கக் காரணம்.

காலையில் விரைவிலேயே விழித்துக்கொண்ட அக்காள் ஆயிஷா தேன்மொழி, தம்பி அகமது தமிழினியன் இருவருடைய கண்களும் சன்னல் அருகில் இருக்கும் மேசையின் பக்கம் திரும்பின.

சாப்ளின், பக்கத்துவீட்டுத் தாத்தா இறந்துட்டாராம். காலையில நெஞ்சுவலின்னு ஆஸ்பத்திரி கூட்டிகிட்டு போனாங்க

இரவு எப்பொழுது வரும் என்று ஆனந்தன் காத்திருந்தான்

காலை நேரம் வந்ததுமே அரண்மனை வாசல் சங்கு முழக்கம் ஒலித்தது.

ஆழி இந்த வருடம் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கிறாள்.

கண்ணா வாட்டர் பாட்டில் எங்க டா?!" என ஆச்சர்யமாக கேட்டார் அம்மா

மதிய வெயில் மெல்லத் தணிந்து, மாலை நேரத்தின் இளஞ்சூடு தெருவெங்கும் பரவியது. வீட்டுத் திண்ணைகளில் உட்கார்ந்து சில பெண்கள் அன்றாடக் கதைகளைப் பேசிக்கொண்டிருக்க, பள்ளியிலிருந்து திரும்பிய சிறுவர்கள் தெருப் புழுதியில் ஓடி விளையாடத் தொடங்கினார்கள்.

புறா அழகுதான். அது பறப்பது இன்னும் அழகுதான். ஆனால், ஒரு காலத்திலே புறாக்களால் பறக்க முடியாமல் இருந்தது தெரியுமா?

ரெண்டு நாளா எல்லாரும் அழுது கிட்டே இருந்தாங்க... அம்மா பின்னாடியே நடந்து நடந்து போனாங்க..

ஊருக்கு மேற்கே மேய்ச்சல்பூமி பசேலென விரிந்து கிடந்தது. ஒரு பாட்டம் பெய்த மழையில் மண் நனைந்து நெகிழ்வாய் குழைந்திருந்தது.

வீட்டுப்பாடம் எழுதி முடித்த மகிழ்ச்சியில் முற்றத்திற்கு வந்து நின்று பார்த்தாள் சுபா.

அன்று வயல் அறுவடை வேகமாக நடந்தது.நெல்மணிகள் களத்து மேட்டில் குவிந்தன.