சிலந்தி வலைப் பின்னிடும் சிறு பூச்சிகள் பிடிக்கவே!

மதிய வெயில் சன்னலைத் தாண்டி தங்கம் போல மின்னியது. அந்த நேரத்தில், வீட்டுத் திண்ணையில் ஒரு விசித்திரமான வேட்டையில் ஈடுப்பட்டிருந்தார் நாஞ்சியின் அத்தை.

மதிய வெயில் மெல்லத் தணிந்து, மாலை நேரத்தின் இளஞ்சூடு தெருவெங்கும் பரவியது. வீட்டுத் திண்ணைகளில் உட்கார்ந்து சில பெண்கள் அன்றாடக் கதைகளைப் பேசிக்கொண்டிருக்க, பள்ளியிலிருந்து திரும்பிய சிறுவர்கள் தெருப் புழுதியில் ஓடி விளையாடத் தொடங்கினார்கள்.

கால் செருப்பு போடக்கூட கட்டுப்பாடு விதிச்சாங்க!

அந்த ஊர் மக்கள் எல்லோரும் மதித்து நடக்கும் பெரியவர் நானா சாஹிப்.

அம்மாவுடன் புதிய ஊருக்கு மாறிவந்ததும் கௌதுக்க்கு எல்லாமே புதிராக இருந்தது. அந்நிய மனிதர்களின் கண்கள், அறிமுகம் இல்லாத பறவைகளைப் பார்ப்பது போல அவளைப் பார்த்தன.

காலையிலேயே கதைப்புத்தகத்தோடு மொட்டை மாடிக்குச் சென்றான் கதிர். பகலிலும் வீட்டு மாடி குளிர்ச்சியாக இருந்தது.

ஆனைக் கன்று கரும்புக் காட்டில் ஆடி நுழைந்ததே!

தினமும் காலையில் சில பழக்கமான சத்தங்களைக் கேட்டுத்தான் எனது கண்கள் திறக்கும். தூக்கம் வழியும் கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு, கையில் வாளியைத் தூக்கிக் கொண்டு தெருமுனைப் பொதுக் குழாய்க்கு ஓடுவேன்.

பனியும், பருத்தியும் தினமும் மாலை குளக்கரையில் விளையாடுவார்கள். வானில் மேகங்கள் கூடி, மழைக்கான அறிகுறி தெரிந்தால், பனி மயில் தனது அழகான தோகையை விரித்து ஆடும், பருத்தி முயல் இனிமையாக ஒரு பாடலைப் பாடும். மகிழ்ச்சியும், கொண்டாட்டமும் களைகட்டும்.